ನೃತ್ಯ ಹಾಗು ಸಂಗೀತ, ನನ್ನ ಅನುಭವಗಳು, ಭಾಗ-೧
ನನ್ನ ಆರನೇ ವಯ್ಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜಯನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಒಂದೆಲ್ಲ ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು. ವಣಕಲ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆಯಿದ್ದೆ. ಸರಿ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ನನಗೆ ನೃತ್ಯ ಅಥವ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕಲಿಸಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರು. ಮೊದಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ನೃತ್ಯದ ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯದ ಮೇಷ್ಟರು ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗು ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಕೂರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಪಾಠವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಆ ಮೇಷ್ಟರು ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ತಮ್ಮ “ತಾಳ”ದಿಂದ ಹೊಡೆದುದನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಚಿಟ್ಟನೆ ಚೀರಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದೆ. ಇದಾದಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ಓಡಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆಯ ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನೃತ್ಯದ ಮೇಷ್ಟರು ನನಗೆ ಒಂದು ಡಬ್ಬಿತುಂಬ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅಳಬೇಡಮ್ಮ, ಅಳಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದೂ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಂಥ ಹೇಳಿದ್ದು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕೂಗು ಚೀರಾಟ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಲು ಶುರುವಾದಾಗ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ಆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದ ನೃತ್ಯದ ಮೇಷ್ಟರರಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅದಾದ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ಆ ನೃತ್ಯದ ಶಾಲೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಲಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪಾಪ! ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ನನಗೆ ಸಂಗೀತ ಪಾಠವನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿ...