Bhavana penned

Copyright © Nagavalli S. Kiran “All right, let’s go. You choose, and I’ll buy” Even as Sunita spoke the words down the telephone, she knew she had some explaining to do.  Something would have to be said to placate her mother who would certainly not take kindly to Hema’s choice. Hema was everything that Sunita was not; giggly, impulsive and a great chatterbox, while Sunita was reserved, deliberate and choosy with her words. With two streets separating their houses, the two girls had been together constantly. An hour later in the autorickshaw, Hema’s voice had a certain victorious derision in it as she said, “Just look at you, dressed like a grandmother. With your figure, anyone will be in a swimsuit permanently.” “Oh, shut up,” said Sunita, enjoying the compliment nevertheless. “I’m still trying to think of what to say to amma and you are going on about swimsuits! If she catches me even near one, I’ll be dead meat in the blink of an eye.” The auto driver gave Sunita ...

Written by Kiran (my husband) ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಅಂದರೆ ಚೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು  ಹತ್ತು   ವರ್ಷಗಳ  ಮೇಲಾಯಿತು . ಇಲ್ಲಿನ ಮಸಾರಿಕ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಕಲಾವಿಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಾಪಕರುಗಳ ಪರಿಚಯದೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಸುಯೋಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿಯೇ ಒದಗಿ ಬಂತು. ಇದರ ನೇರ ಫಲವಾಗಿ ನಾನು ಕನ್ನಡದ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚೆಕ್ ಭಾಷೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯೊಡನೆ ಹೋಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.  ಕ್ರಿ.ಶ. 10ನೇ ಶತಮಾನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಧ್ಯ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಚೆಕ್ ಭಾಷೆ ಇಂದು ಐರೋಪ್ಯ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರತ್ನಪ್ರಾಯವಾಗಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಚೆಕ್ ಭಾಷೆಯು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಹೇರಿಕೆಯಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1526ರಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾಬ್ಸ್‍ಬರ್ಗ್ ವಂಶದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸೇರಿದ ಚೆಕ್ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಎಕೈಕ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸಲು ಹ್ಯಾಬ್ಸ್‍ರ್ಗ್ ದೊರೆಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಇಂತಹ ವಿಷಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಚೆಕ್ ಭಾಷೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಅನೇಕ ಬರಹಗಾರರು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚೆಕ್ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಸ...

Written by Kiran (my husband) The priest appointed by my friend was muttering something in Sanskrit. Less out of piety than out of habit. His hands were doing the complicated mudras of the sankalpa -- the sacred proffering of intent to the Gods before starting anything auspicious. In the waters of this one well lay the jnana of the whole world. All covered up so no one could get so much as a peek, lay the Light, contrasting with the darkness I sat in. The dawn rays were yet to travel over horizon and the December cold pierced my marrow. I was responding almost subconsciously to the sankalpa before beginning the journey, from the Jnana Vapi well passing through four of the most sacred bathing ghats on the Ganga , ending with cremation on Manikarnika Ghat, thus ensuring salvation. Staring at the mudras, I tried to summon up the wisdom I had gained in my seventy years. The life which, with all its futility, was about to end. And yet, there was no panic, no maniacal self-preserva...